Archive for the Affairs of the heart Category

Last Letter to My Parents

Posted in Affairs of the heart, family with tags , , , on July 28, 2010 by hangingbridge

I was asked to send them a letter explaining my plans because no one at home or here could understand why I wanted to go home so bad.  This is written in my native tongue and I didn’t bother rewriting it in a language most people would understand.  I have to express myself as bluntly as I could and there’s no other better language than the one I’m capable of conversing with.

This letter is a plea for freedom in my part – from the good life other people can give me – and not the good life I could afford to give myself.  This may be the last letter sent to my parents – who are very good people, God bless them always.  Because I don’t know if they would like to hear from me again once I gain that freedom that I would have to pay dearly in the near future.

I’m plunging into the unknown, that is, my future – with nothing but a baby in tow.  I know this is going to be doubly hard since someone now is depending on me.  I am very scared myself but I have to start somewhere and sometime.  Now is a good time as any.

My baby would probably get mad at me for not letting her or him have the good life.  But she has to understand and appreciate what I could give her should be enough.  Because her or his grandparents is not obliged to give her a better life.

At this point, I pray that I have the chance to let my baby know all these things in the near future.  At this time, I’m afraid that my baby has already gone through a lot for the past month or so. I feel that she is also suffering when I’m stressed out.

=======================================

Mommy Daddy,

Gusto ko lang po na maging ON THE RECORD na hindi ako ang nagplano na pumunta dito at manganak na katulad ng sinabi sa akin ni Mommy na ikinagulat ko kasi baka yun ang sinasabi niyo sa ibang tao. Ang sabi ni mommy, kaya daw kayo nagka-idea dahil ako daw mismo ang pumilit na pumunta dito. Sinabi niya na narinig mula sa akin na mag TNT ako dito nung bumibili ng ticket para sa akin. Nasabi ko lang yun dahil open date ang kinuha pabalik.

Nung araw na paalis sa office at bibili ng ticket si mommy, narinig ko ito kay Ms.Jane kaya pinuntahan ko si mommy sa mesa niya at sinabi ko na baka pwedeng next time na lang. Sabi niya hinahabol daw niya ng murang ticket. Pero nasabi din niya na ang presyo na yun ay may dalawang araw pa na ganun ang presyo. Kaya pinipigilan ko pa ring bumili. Nung hindi mapigil, sabi ko sasama ako at nun gusto ko ng sabihin sa kanya ang condition ko bago pa siya bumili ng ticket. Kaya lang si Ms.Jane isinama pa niya at hindi na ko makapag sabi dahil andun siya sa tabi ni Mommy.

Nung araw na nagusap sa guest room, sinabi ko sa inyo na bubukod na lang ako. Kaya lang ipinipilit niyo na pumunta ako dito. At bumili na rin kayo ng ticket ni Daddy nung araw na yun. Hindi ko alam kung ano ang plano niyo para sa akin pag pumunta dito dahil wala naman kayong sinabi. Basta lang dito nyo ako pinatapon at gusto itago. Pumayag ako nung huli ng sinabi ni daddy na ipatatanggal sa trabaho ang tatay ng bata at gagawan pa ng kaso.  Naisip ko na kung yun ang mangyari, hindi na talaga namin kakayanin na bumukod dahil wala ng pang suporta ang bata.

Hindi ko alam kung madali sa ibang tao pero sa akin, ang hirap ng lagay ko dito. Mas madali sana kung maintindihan ko ang halaga ng US citizenship na gusto niyo ibigay sa bata. Ang nakikita ko lang e problema sa mga darating na buwan kung tatagal pa ako dito. Kinatatakot ko din na baka makasama sa bata ang napakalungkot na pagbubuntis na ito.Kaya sa tingin ko kelangan na ko umuwi.

Eto po ang plano ko before pa umalis papuntang US

1. Bumukod

Naintindihan ko po kung bakit gusto niyo ako itago mula sa ibang tao. Kahit po sabihin niyo na inaalagaan niyo dignidad ko, ang nakikita ko lang po ay inaalagaan niyo ang pride niyo bilang magulang. Ang pinaka simple po na naisip kong solusyon ay bumukod sa inyo. Kaya lang po ang pagpapadala niyo dito sa akin e lalong nakakagulo ng isip.

Una, hindi ko po alam ang lagay ko dito. Kung may nakuha man na doctor, wala naman pong insurance na makuha. Kunghindi niyo iniisip ang gastos, ako iniisip ko. Pero nabanggit na rin ni daddy na malaki na ang ginagastos nung nasa California pa lang. Alam niyo po ba na kahit gumastos kayo ng malaki, ang babagsakan ko dito ay charity ward or semi-charity pa rin. Kahit sabihin niyo na America ito, hindi ko alam kung gano ka-safe ang pagpapaanak dito kung charity ka. Kung dyan ako sa Pilipinas manganak, yung konting ipon ko e magkasya pa rin sa “package” ng Medical City. Compute ko na dati yung gagastusin kung dyan ako manganak sa Pilipinas.

2. Maghanap ng trabaho

Nung panahon po na sinabi ko sa inyo, maliit pa lang po tyan ko. Balak ko na mag apply noon dahil may tatanggap pa sa akin dahil hindi pa naman halata. Ngayon na medyo malaki na ang tyan, hintayin ko na lang lumabas ang bata bago ako makahanap ng work.

Ito po ang ine-explain ko kay mommy na kung dito ako manganak, hindi ako makakatrabaho. Until lumabas ang bata, wala ko gagawin kundi maghintay dito. At pag lumabas ang bata, hintayin ko until pwede na umuwi ang bata. At ayon sa mga andito, pag 6 month old na daw ang bata saka ko lang siya maiuuwi. Halos isang taon kami dito kung papayag pa ko mag stay dito sa US kung saan hindi ako pwede makapagtrabaho at makapag ipon. Again, gastos niyo na naman.

Pansamantala, kung maka-uwi na, aasa muna kami sa kinikita ng tatay ng bata. After manganak, magtulungan na kami sa pag suporta nito. Alam ko na madaling alipustahin ang kinikita ng tatay nito. At kung ako magtrabaho sa iba, siguradong hindi ko rin naman kayang ibigay sa bata ang maibibigay niyo. Pero ngayon po, yan ang sa tingin ko na dapat naming gawin.

Yan lang po ang plano na maibigay ko sa inyo. Sundin ko ang mga kondisyon na gusto niyo ipataw. Kung ang sinasabi niyo na cut-off e pati komunikasyon sa inyo e mawawala, wala po akong magagawa dahil yan ang kagustuhan niyo. Pag uwi ko po sa Manila, direcho na po ko dun sa tatay. Kasi alam ko, hindi ako pwede magpakita sa mga tao dun sa Acropolis. Kay Che ko na lang ipakuha yung baby fund na nasa caja de hierro at kung ano ano pang ipon na andun (except yung mga alajas kasi iiwan ko yun lahat).

Humihingi ako ng apology sa sakit ng ulo na nadulot ko. At sana kahit konting tiwala mula sa inyo na baka sakali, kaya ko naman kahit papano na bumukod. Madali sa iba kung sila ang nasa posisyon ko na piliin ang masarap na buhay na may pera. Kaya lang po, hindi naman yun ang hinahanap ko dahil hindi nyo ako pinalaki na maluho. Pangarap ko rin naman na may buo akong pamilya katulad niyo.

Heart Over Mind

Posted in Affairs of the heart on September 4, 2009 by hangingbridge

A high school classmate declared that I let my heart rule my mind.  She said the my decisions will be mostly based on what I feel is right instead of what I think is right.  According to her, emotions would probably dominate my perspective on everything.

She gathered all of this after she asked me to place my hands together.

Left Over Right ERGO Heart Over Mind

Left Over Right ERGO Heart Over Mind

And when your left thumb ends over the right, then your heart rules.  Your mind rules when the right is on top.

(RE: Picture above – ewe! my ugly stubby fingers)

When I think about this right now, even if I didn’t believe it back then, I find it less than amusing that it somehow became true.  I’ve always thought that I’m that kind of woman who could be proud to say that I’m in control of my emotions.  Unfortunately, without bias and with a lot of shame, I can say I have to give effort in order to be objective.

I like writing down almost everything.  It is like my ultimate compulsion.  Every step and every plan and every project I want to undertake is written down.  I want to see everything in writing.

When I write down what I want or how I feel about something or someone, I somehow become detached to myself and then, I am capable to have a different perspective hence, less subjectivity.

If I’m out of pen and paper, I’m at high risk of poor judgment.

I’m not entirely blind to facts but I do have an inclination for the intangible aspects of circumstances.

But wait, there’s more.  =)

I write with my right hand hence, my left brain takes part in the domination of my being.  Left brain is in charge of logical, rational and analytical thinking.  Does this mean to say that it somehow balances my “left thumb” rule?   Hopefully it does because I don’t want to go through life that my heart a.k.a. my emotions are the only one responsible for my reasons for doing the things that I do.

The way I “feel” about what’s good and bad does not make ensure my knowledge of what is right and what is wrong.